มองคนละมุม
ตอนเช้าอากาศเย็นสบาย มีฝนตกปรอย ๆ เล็ก ๆ มาสัมผัสตัวบ้างเป็นระยะ แต่ก็ไม่บ่อยนัก
กิมจิก็เลยนึกครึ้มอกครึ้มใจ อยากกลับมาอัพไดอารี่หลังจากที่ปล่อยปละละเลยมันมา ๑ ปีกับอีก ๒ เดือนเศษ ( โอ๋...แต่ช้าแต่...อย่าโกรธกันเลยน้า นุ้งไดอารี่จ๋า )
แต่เนื่องจากวันนี้กิมจิไม่อยู่ออฟฟิศทั้งวัน จึงพยายามอัพไดอารี่ผ่าน Galaxy TAB แต่ไม่สำเร็จ T____T
ไม่ว่าจะเป็น browser ตัวไหน ทั้ง Opera ทั้ง Firefox และอื่น ๆ อีกสองสามตัวที่สรรหามาลงไว้
มันมีปัญหากับ script ในการกรอกข้อมูลตรงไดอารี่ทั้งสิ้น -"-
ในที่สุดก็ต้องกลับมาอัพ เอาตอนดึก ๆ อย่างนี้แล ฯ T____T
สิบโมงเศษ ขณะที่กิมจินั่งหลับตาพักผ่อนอยู่บนเบาะด้านหลังรถแท๊กซี่ ก็มีเสียงพี่โชเฟอร์แว่วมา
"มีเพื่อนคนนึง มันติดคุกเดือนนึงล่ะ"
พอลืมตาขึ้นมาดูก็ ... อ๋อ!! เค้าคุยโทรศัพท์อยู่นั่นเอง ก็เลยหลับต่อ (แต่หูยังฟังอยู่)
"ก็มีผู้โดยสารเค้าลืมโน๊ตบุ๊คไว้บนแท๊กซี่.... มันก็เลยเอาไปขาย"
*นั่น!!! นิสัย*
"แต่โดนจับได้เพราะไปส่งผู้โดยสารที่หมู่บ้าน แล้วเค้ามีกล้องจับภาพได้"
*...*
"ก็ช่วงนั้นมันร้อนเงิน ก็เลยเอาไปขาย"
*คำว่าร้อนเงิน ไม่ได้เป็นเหตุผลที่จะเอาของคนอื่นไปขายได้นะ*
"เนื่ย ต้องเป็นผู้โดยสารคนนั้นเค้าแกล้งลืมเอาไว้ดักแท๊กซี่แน่ ๆ เลย"
*ใครมันจะบ้าแกล้งลืมฟะ*
"จะได้เอาไว้ขู่ไถเงินแท๊กซี่"
*โน่น ไปได้ถึงโน่นเชียว*
"เดี๋ยวนี้ผู้โดยสารไว้ใจไม่ค่อยได้"
*เอ็งนั่นแหละ -"-*
ว่าแต่ ... มันเรื่องของเค้า แล้ว กิมจิเข้าไปยุ่งอะไรด้วยเนี่ย (แล้วโทษลักทรัพย์เนี่ยมันติดคุกแค่เดือนเดียวจริง ๆ เหรอ แป๊บ ๆ ก็ได้ออกมาแล้วนะนั่นน่ะ -"- )
ป.ล. ไปเดินงานสัปดาห์หนังสือมา แค่ชั่วโมงกว่า ๆ ก็เหนื่อยแทบตาย .... สงสัยจะแก่แล้วจริง ๆ กรั่กๆๆๆๆ

ขนาดบางคนโทษน่าจะประหารชีวิต
ยังเดินลอยคอต่อไปชิวๆได้สบายเลยค่ะ ประเทศไทย! lol
ปล. อ๊ะ .. แอบตื่นเต้นที่เห็นไดกระพริบ
คิดว่าพี่กิมจิลืมไดอิสไปแล๊ว^^
คนที่ โทษแต่คนอื่น
ไม่โทษตัวเองว่าตัวเองก้มีส่วนผิด บ้าง เนี่ยมันมีอยู่เยอะในสังคมมนุษย์
ถ้าต่างฝ่ายต่างยอมรับว่าตัวเองก้มีส่วนผิดบ้าง โลกคงน่าอยู่ขึ้นกว่านี้
สงสัยแท๊กซี่เขาคงหาข้ออ้างปลอบใจตัวเอง แน่ ๆ
หนึ่งปีกะอีกสี่เดือน.. เง้อ
^^"